افزودنی های بتن

افزودنی های بتن

در اهمیت افزودنی های بتن و بتن باید گفت ، سالهای زیادی است که بتن به عنوان یکی از مصالح ساختمانی مهم با مقاومت فشاری مناسب در ساخت سدها ، پل ها ، تونل ها ، راه ها ، ساختمان ها ، اسکله ها ، برج ها و دیگر سازه ها کاربرد فراوان دارد.

از جمله عواملی که از دیرباز سبب مقبولیت استفاده از بتن به عنوان یکی از مصالح ساختمانی شده است عبارتند از :

  • دسترسی آسان
  • مقرون به صرفه ، دارای قیمت مناسب
  • فرم پذیری مطلوب
  • دوام و استحکام بالا
  • ساخته شده از مواد طبیعی
  • قابلیت تقویت جهت بهبود مقاومت کششی
  • مقاومت فشاری مناسب
  • دوام مناسب در برابر عوامل جوی
  • مقاومت در برابر آتش سوزی در صورت طراحی صحیح

بتن با کیفیت بتنی است که دارای مقاومت ، کاریی و دوام کافی باشد.

بنابراین سه عامل مهم در تعیین بتن با کیفیت عبارتند از :
  • کارایی( کارپذیری یا روانی مناسب )
  • دوام ( عمر ، کیفیت در طول زمان )
  • مقاومت

افزودنی های بتن

مهم ترین عامل کاهنده دوام و مقاومت ، مصرف زیاد آب ( یا نسبت w/c بالا ) در مخلوط بتن تازه است.

در حالیکه با مقدار آب کم ( w/c پایین ) نیز نمیتوان کارایی لازم را تامین کرد.

لذا کارپذیری ، دوام و مقاومت در خلاف جهت یکدیگر هستند

و به دلیل استفاده از افزودنی های بتن جهت تامین جمیع خواص فوق اجتناب ناپذیر است.

پیشرفت هایی که در چند دهه اخیر در تکنولوژی بتن حاصل گردیده،

چه در بحث تسهیل در اجرا و صرفه جویی در انرژی و نیروی

افزودنی بتنانسانی و چه در بحث بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی و نیز مقاومت های مکانیکی بتن، حاصل ورود افزودنی ها به این صنعت بوده است. افزودنی ها به دلیل ساختار شیمیایی متفاوت و متنوع خود ، باعث تغییر در خواص اصلی بتن تازه و سخت شده می شوند. امری که از طریق روش های معمول و متداول اجرای بتن امکان پذیر نبوده و یا مقرون به صرفه نیست.

امروزه در تولید ۹۰% بتن ها در کشورهای پیشرفته از افزودنی های شیمیایی استفاده می گردد.

در حال حاضر مصرف افزودنی ها – چنانچه انتظار می رفت – مقبولیت بیشتری یافته و بتن های بیشتری با افزودنی تولید می شوند. ساخت و ساز در شرایط جوی متفاوت و نیاز به بتن با خواص مختلف و مقاومت های گوناگون ، استفاده از افزودنی ها را مطلوب و یا حتی ملزوم نموده است.

استفاده از افزودنی ها به عنوان ماده چهارم بتن گسترش وسیعی یافته و درپاره ای از کشورها دیگر بتنی بدون استفاده از افزودنی ساخته نمی شود.

افزودنی های بتن

افزودنی های بتن :

مطابق ستاندارد EN 934-2 و استاندارد ۲۹۳۰ ملی ایران ، افزودنی ها مواد محلول در آب هستند

( به ندرت به صورت پودر می باشد ) که به بتن در حین ترکیب ،

به مقدار کمتر از ۵% وزنی ماده سیمانی ، برای اصلاح خواص بتن درحالت تازه یا سخت شده ، اضافه می گردند.

طبق تعریف ACI 116 R و ASTM C 125 ، ماده افزودنی ماده ای غیر از

آب ، سنگدانه ، سیمان و الیاف مسلح کننده است که به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده بتن به کار می رود.

افزودنی ها برای اصلاح برخی از خواص بتن یا ملات مانند افزایش و یا حفظ کارایی ،

افزایش مقاومت فشاری ، کاهش هزینه ها یا دیگر اهداف مرتبط با صرفه جویی در مصرف انرژی

به کار گرفته می شوند.

در بسیاری از موارد نظیر کسب مقاومت در برابر سیکل یخبندان ، دیرگیر کردن و زود گیر کردن ،

استفاده از مواد افزودنی تنها راه موجه برای رسیدن به هدف مورد نظر می باشد.

باید دقت نمود که در پاره ای از موارد نیز رسیدن به مقصود مورد نظر

با تغییر در طرح اختلاط بتن با ملات قابل دسترسی است.

برخی از افزودنی های بتن با فراهم آوردن امکان کاهش مصرف سیمان ،

از سویی باعث صرفه جویی در مصرف منابع طبیعی

و از سویی دیگر موجب کاهش گازهای ناشی از تولید سیمان می شوند

که به حفظ محیط زیست و توسعه پایدار کمک می کنند.

برخی از افزودنی ها با اصلاح خواص بتن سبب کاهش مصرف انرژی در عملیات ساخت و ساز می شوند.

گروهی دیگر از مواد افزودنی با بهبود پایایی و دوام بتن در زمان بهره برداری موجب افزایش عمر مفید سازه های بتنی می گردند.

افزودنی بتن
افزودنی بتن
افزودنی های بتن

دلایل استفاده از مواد افزودنی :

برخی از مهم ترین دلایل استفاده از موادافزودنی عبارت است از :

  1. اصلاح خواص بتن تازه ، ملات و گروت به منظور :
  • افزایش کارایی بدون افزایش آب اختلاط ، یا کاهش آب اختلاط با حفظ کارایی
  • تسریع یا به تاخیر انداختن زمان گیرش بتن
  • کاهش یا جلوگیری از جمع شدگی بتن و یا ایجاد انبساط جزئی در بتن
  • جلوگیری از جداشدگی سنگدانه ها و آب انداختگی بتن
  • بهبود قابلیت پمپاژ
  • کاهش سرعت افت اسلامپ
  • افزودنی بتن
۲٫ اصلاح خواص بتن و یا ملات سخت شده به منظور :
  • دیرگیر کردن یا کم کردن گرمای فرآیند هیدراسیون در سنین اولیه بتن
  • تسریع در کسب مقاومت در سنین پایین بتن
  • افزایش مقاومت های مکانیکی نهایی
  • افزیش دوام و یا مقاومت در برابر شرایط حاد از قبیل مواجهه با نمک های یخ زدایی
  • کاهش نفوذپذیری بتن
  • کنترل انبساط ناشی از واکنش مواد قلیایی با بعضی از سنگدانه های مشخص
  • افزایش پیوستگی بین بتن جدید و قدیم
  • بهبود مقاومت در برابر ضربه و افزایش مقاومت سایشی بتن
  • جلوگیری از خوردگی فلزهای کارگذاشته شده در بتن
  • ساخت بتن و ملات رنگی
۳٫ کاهش هزینه ها

در حال حاضر مواد افزودنی تا بدان حد جز مکملی از بتن شده اند که در آینده ای نزدیک ممکن است تعریف ترکیب اجزای بتن احتیاج به تجدید نظر داشته باشد

به گونه ای که تعریف جدید ، مواد افزودنی را به عنوان یکی از اجزای بتن به حساب آورد.

مواد افزودنی حتما می توانند خواص بتن را بهبود بخشند اما نباید انتظار داشت که این مواد کیفیت ضعیف مواد متشکله بتن یا نسبت نامناسب اختلاط را کاملا جبران کنند.

افزایش هزینه استفاده از ماده افزودنی در بتن باید در کنار تاثیر آن در کاهش هزینه تمام شده بتن از قبیل :

قابلیت صرفه جویی در مصرف سیمان ، هزینه حمل ، سهولت عملیات بتن ریزی و پرداخت سطح تمام شده تن مد نظر قرار گیرد. همچنین باید به تاثیرات مواد افزودنی در سرعت کسب مقاومت بتن و تسریع ساخت نیز توجه شود. ماده افزودنی می تواند منجر به استفاده از روش ساخت و طرح اختلاط ارزان تر شود. علاوه بر این ، بتن ریزی راحت تر و ارزان تر و قا

بلیت پمپاژ بتن در فواصل طولانی تر از نتایج استفاده از این مواد است.

نکات قابل توجه در استفاده از مواد افزودنی :

همواره باید توجه ویژه ای به دستورالعمل تولید کننده مواد افزودنی در خصوص نحوه استفاده از آنها صورت پذیرد.

تاثیرات مواد افزودنی در بتن در موارد زیر باید مد نظر قرار گرفته و در صورت لزوم ،آزمایش گردد :

  • در صورتی که برای اولین بار در طرح اختلاط مورد نظر استفاده می شود.
  • در صورت استفاده از سیمان های ویژه
  • در صورت استفاده از بیش از یک نوع ماده افزودنی در مخلوط بتن به طور توامان
  • چنانچه اختلاط و بتن ریزی در دمایی خارج از محدوده دمایی توصیه شده صورت گیرد
  • مواد افزودنی که خواص بتن تازه را بهبود می بخشند و ممکن است منجر به گیرش سریع یا تاخیر در گیرش بتن شوند

طبق تعریف استاندارد ASTM-C 494 مواد افزودنی بتن در هفت نوع اصلی ذیل طبقه بندی می شوند :

افزودنی بتن

  • TYPE A : افزودنی های کاهنده آب
  • TYPE B: افزودنی ای دیرگیرکننده
  • TYPE C : افزودنی های زودگیر کننده
  • TYPE D : افزودنی های کاهنده آب و دیرگیر کننده
  • TYPE D : افزودنی های کاهنده آب و دیرگیر کننده
  • TYPE E : افزودنی های کاهنده آب و زود گیر کننده
  • TYPE F : افزودنی های کاهنده آب قوی
  • TYPE G : افزودنی های کاهنده آب قوی و دیرگیر کننده

افزودنی های روان کننده یا کاهنده آب :

از ابتدای قرن بیستم ، کاهش نسبت آب به سیمان جهت بهبود کیفیت بتن سخت شده در دستور کار ساخت بن پایدارتر ، مقاوم تر و نفوذناپذیرتر قرار گرفته است.

همواره این کاه نسبت W/C به کاهش کارایی و روانی بتن منجر می شد و تا به کارگیری مواد کاهنده آب

( روان کننده ها ) تحول اساسی در این بحث رخ نداده بود .

مصرف افزودنی های روان کننده تحول عظیمی در صنعت بتن به وجود آورد که با به کارگیری روان کننده های ممتاز

( فوق روان کننده ها ) به اوج خود رسید.

قبل از کاربرد این مواد در بتن ،امکان تغییر کارایی ( روانی ) بتن فقط با تغییر مقدار آب و در نتیجه تغییر نسبت W/C متصور بود.

در صورت ثابت بودن عیار سیمان ، با افزایش آب کارایی زیاد می شد که مسلما با افزایش نسبت W/C همراه بوده

و نهایتا منجر به کاهش مقاومت و دوام بتن و افزایش نفوذپذیری آن می گردید.

کاهش نسبت آب به سیمان در افزایش مقاومت فشاری و پایایی آن به ویژه در کاهش نفوذپذیری

در برابر آب ، کلریدها، و نمک های مضر موثر است.

دوام بتن را در برابر تری و خشکی پی در پی ، سیکل های یخبندان و ذوب شدگی و موارد مشابه بهبود می بخشد. در واقع نسبت آب به سیمان مهم ترین عامل در تعیین مشحصات فیزیکی و مکانیکی بتن می باشد .

رسیدن به چنین مزیتی بامصرفمواد کاهنده به دو دسته عمده روان کننده و فوق روان کننده تقسیم می شوند

که هر کدام ممکن است اثر دیگری بر بتن ، مانند افزایش یا کاهش زمان گیرش ، نیز داشته باشند .

عملکرد اصلی افزودنی های کاهنده آب یا روان کننده ها ، توانایی آنها در کاهش مقدار آب اختلاط است.

این مواد افزودنی بدون تغییر روانی، مقدار آب مخلوط بتن را کاهش می دهند،

یا هر دو اثر را به طور همزمان ایجاد می کنند.

بر اساس ای عملکرد می توان کاربرد آنها را به سه شیوه در بتن مورد ارزیابی قرار داد :

  • با افزودن کاهنده آب به بتن با مقدار سیمان و روانی معین، می توان مقدار آب اختلاط و نتیجتا نسبت آب به سیمان را کاهش داد و به بتنی با روانی یکسان و مقاومت فشاری بیشتر از بتن شاهد (کم کردن آب اختلاط مقدار سیمان مورد نیاز را کاهش داد و بتنی با روانی و مقاومت فشاری خوب دست یافت.)

افزودنی بتن

  • با افزودن کاهنده آب به بتن با مقدار آب و سیمان معین، روانی بتن افزایش می یابد و بتنی با مقاومت فشاری بهبود یافته و با روانی بیشتر کارایی بالاتر به دست خواهد آمد.
  • با افزودن کاهنده آب به بتن با روانی و نسبت آب به سیمان معین، می توان با
  • در صورت استفاده از روان کننده ها می توان یا روانی بتن را بدون افزایش مقدار آب افزایش داد و یا برای ثابت نگه داشتن روانی اولیه، مقدار آب را کاهش داد.

به این دلیل به مواد شیمیایی کاهنده آب، مواد افزودنی روان کننده ( پلاستی سایزر ) نیز گفته می شود.

  • مواد کاهنده آب جز مواد شیمیایی فعال در سطح ( ترساز) هستند

و شامل زنجیر بلند مولکول های آۀی با یک سر جاذب آب و سر دیگر ضد رطوبت( دافع آب ) می باشند.                    ترسازها در فصل مشترک سیمان-آب، جذب سطحی می شوند و با کاهش اصطحکاک داخلی بین ذرات                    سیمان، مخلوط را روان تر می نمایند.

پایه روان کننده های معمولی، اسیدهای لینگنوسولفونیک و نمک های‌آن، مشتقات ملامین و نفتالین می باشند.

  • در روان کننده ها گروه قطبی آنیونی به یک زنجیره هیدروکربنی که خودش قطبی است ( یعنی چندین گروه OH در زنجیره موجود است ) متصل می باشند.

هنگامی که مقدار کمی آب به سیمان افزوده می شود، بدون حضور ترساز ها دیسپرس خوب در سیستم به              دست نمی آید

چرا که اولا آب دارای کشش سطحی زیاد است ( ساختار مولکولی آن دارای پیوند هیدروژنی است)

و ثانیا ذرات سیمان تمایل به جع شدگی تا تشکیل توده دارند ( وقتی که کانی ها یا ترکیبات متبلور خو آسیاب           می شوند نیروهای جاذبی بین لبه ها، گوشه ها و سطوح دارای بار مثبت و منفی آنها وجود دارند).

وقتی که یک ترساز با زنجیر نم گیر به سیستم سیمان-آب افزوده می گردد.

زنجیر قطبی در امتداد ذره سیمان به صورت سطحی جذب آن می گردد.

در این حالت به جای جهت دادن سز غیرقطبی به سمت آب، ترساز به سر غیرقطبی جهت می دهد.

بنابراین کشش سطحی آب را کاهش داده و ذره سیمان را نمگیر می کند.

در نتیجه لایه های آب احاطه کننده ذرات سیمان نم گیر دو قطبی شده و از تجمع آنها ممانعت می گردد

و یک سیستم خوب دیسپرس ( با پراکندگی مناسب ) به دست می آید.

  • مدت زمان تاثیر ترسازها نسبتا محدود است

زیرا بلافاصله بعد از شروع واکنش های هیدراسیون بین ترکیبات سیمان پرتلند و آب، مقدار زیادی از محصولات            مانند اترینگایت شروع به شکل گیری می کند

و محصولات هیدراسیون سیمان مقدار کم تر ساز موجود در سیمان را فرامیگیرد.

بنابراین دمای محیط و نرمی و ترکیبات سیمان می توانند در فعل و انفعالات سیمان-ماده افزودنی تاثیر داشته            باشند. مسلما مقدار یا غلظت ماده افزودنی در سیستم نیز میزان این تاثیر را تعیین می کند.

مقادیر زیاتر از مقدار لازم و معمول یک ماده افزودنی بای تاثیر بر روانی یا کاهندگی آب ،

ممکن است زمان گیرش را از طریق ممانعت از تجمع محصولات هیدراسیون

( یعنی از طریق ایجاد چسبندگی بین آنها) به تعویق اندازد.

توصیه می شود پیش از استفاده از یک ماده افزودنی تازه یا ترکیبی از چند ماده افزودنی، بررسی                            آزمایشگاهی بر روی آنها انجام گیرد.به صفحه ما در آپارات نگاهی بیندازید.همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر با مشاورین ما تماس حاصل نمایید.طراحی و ساخت استخر

اثرات ماده روان کننده بر بتن تازه :
  • کاهش آب انداختگی، افزایش کارایی، صرفه جویی در مصرف سیمان
اثرات روان کننده بر بتن سخت شده :
  • افزایش دوام و مقاومت بتن، کاهش نفوذپذیری
جز اصلی روان کننده ها، عامل اثر کننده بر سطح است.

اینها موادی هستند که در سطح مشترک بین دو فاز آمیخته نشدنی متمرکز شده و باعث تغییر در نیروهای فیزیکی-شیمیایی موثر بر این سطح مشترک می شوند.

فوق روان کننده نیز از مواد کاهنده آب هستند. اثر این مواددر کاهش میزان آب بسیار بیشتر از روان کننده ها است.

فوق روان کننده ها ( کاهده های قوی آب ) در مقایسه با مواد افزودنی کاهنده آب معمولی، چند برابر بیشتر قادر به کاهش آب در مخلوط بتن تازه هستند.

این مواد حاوی ترسازهای آنیونی زنجیر بلند با وزن مولکولی زیاد یا تعداد زیادی از گرئه های قطبی در زنجیر هیدروکربنی می باشند.

آنها با جذب در ذران سیمان، موجب می شوند که ترساز یک بار منفی قوی را به وجود آورد

که به کاهش کشش سطحی آ ب اطراف کمک قابل توجهی کرده  روانی سیستم را به میزان زیادی افزایش دهد.

پایه افزودنی های فوق روان کننده ملامین سولفات فرمالدهید، نفتالین سولفات فرمالدهید

و یا پلی کربوکسیلات می باشد.

در مقایسه با مواد افزودنی کاهنده آب معمولی ، می توان مقادیر نسبتا زیادی از مواد فوق روان کننده

را بدون ایجاد آب انداختگی و یا تاخیر بیش از اندازه در گیرش به مخلوط های بتنی اضافه کرد.

پراکندگی ذرات سیمان در آب فرآیند هیدراسیون را تسریع می کند

بنابراین دیرگیری به ندرن در بتن های حاوی فوق روان کننده مشاهده میشوند.

در عوض در این نوع بتن ها، تسریع در گیرش و سخت شدگی معمول می باشد.

در مقایسه با ۵ تا ۱۰ درصد کاهش آبی که با کاربرد مواد افزودنی روان کننده معمولی ممکن می باشد

با استفاه از فوق روان کننده ها، کاهش آب در حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد – بدون کاهش روانی –

در اغلب اوقات به دست می آید.

این مواد علاوه بر خواص روان کننده ها، تولید بار منفی نیز می نمایند و دافعه ناشی از بارهای منفی باعث روانی بیشتر مخلوط می گردد.

بهبود خواص مکانیکی ( افزایش مقاومت فشاری ) به طور کلی متناسب با کاهش نسبت آب به سیمان است.

به دلیل میزن بیشتر هیدراسیون سیمان در سیستمی که سیمان آن خوب پراکنده شده است،

بتن های دارای فوق روان کننده مقاومت های فشاری زیادتری نسبت به بتن اولیه از خود نشان می دهند.

اثرات فوق روان کننده بر بتن تازه :

افزودنی بتن

  • کاهش جداشدگی سنگدانه ها
  • کاهش آب انداختگی
  • افزایش کارایی
  • صرفه جویی در مصرف مصالح سیمانی
اثرات فوق روان کننده بر بتن سخت شده :
  • افزایش مقاومت های مکانیکی
  • کاهش تخلخل موجود در بتن و کاه نفوذپذیری
  • افزایش دوام و عمر سازه بتنی

در هر سه شیوه کاربرد ذکر شده، افزودنی های کاهنده آب تاثیر مستقیمی بر امکان کاهش  صرفه جویی

در مقدار سیمان مورد نیاز برای دستیابی به ویژگی های مورد نظر در بتن دارند.

به طور کلی چهار عامل انگیزشی و امتیازی در مصرف مواد افزودنی روان ساز بتن به شرح زیر می باشد :

  1. افزایش روانی ( کارایی بتن )
  2. کاهش آب مصرفی ( افزایش تراکم بتن و کاهش نفوذپذیری )
  3. کاهش عیار سیمان بتن
  4. افزایش مقاومت و دست یابی به مجموعه ای از اهداف
  1. افزایش روانی ( کارایی ) بتن :

افزایش کارایی و بنابراین سهولت بتن ریزی خصوصا در مقاطعی که تراکم میلگرد وجود دارد و موقعیت های غیر قابل دسترس جهت ویبره بتن.

اگر این مواد را به بتن یا ملات بیفزاییم روانی و کارایی افزایش می یابد بدون اینکه در مقادیر و نسبت سایر اجزا بتن و ملات تغییری حاصل شود.

این امر کمک شایانی در حمل و ریختن و تراکم بتن و رسیدن به بتنی با مقاومت بالا می کند.

تجربیات آزمایشگاهی نشان می دهد که در این حالت علی رغم ثابت بودن W/C ، مقاومت و دوام بهبود می یابدو نفوذپذیری کم می شود.

علت این پدیده پراکندگی و توزیع یکنواخت تر و بهتر سیمان ئر بتن و ملات است،

چرا که سیمان از حالت کلوخه خارج شده و آب ب نحو کاملتری اطراف دانه های سیمان را فرا میگیرد

و در نهایت توزیع سیمان در بتن به طور همگن تری صورت خواهد گرفت.

در صورت افزیش روانی بتن، امکان جداشدگی یا آب انداختگی بتن وجود دارد

که باید با کنترل اسلامپ بتن و حفظ آن در جد معین و یا اصلاح طرح اختلاط از وقوع آن جلوگیری نمود.

در صورت نیاز به تولید بتن بدون استفاده ازروان کننده سیمان مصرفی در بتن های با مقاومت زیاد و کارایی مناسب می رود.

۲٫ کاهش آب مصرفی (کاهندگی یا تقلیل آب ) :

رسیدن به مقاومتی بالاتر نسبت به بتن بدون افزودنی با کاهش نسبت آب به سیمان در مخلوط بتن تازه،

مصرف کمتر آب منجر به کاهش روانی بتن می گردد.

در حالی که با استفاده از روان کننده می توان بدون این که روانی بتن دستخوش کاهش گردد

مقدار آب مخلوط بتن را کم نمود.

در این حالت اگر عیار سیمان بتن ثابت فرض شود، نسبت آب به سیمان کاهش می یابد

و مسلما مقاومت و دوام بتن افزایش یافته و نفوذپذیری آن کم می شود.

یکی از طرق ساخت بتن آب بند با نفوذپذیری کم ، کاهش  W/C ست .

کاهش آب انداختگی و جمع شداز دیگر مزایای کاهش W/C  می باشد .

مخلوط های بتن دارای مصالح سنگی گردگوشه و یا مصالح ریز دانه با درصد ذرات ریز کم، بسیار مستعد جداشدگی سنگدانه ها هستند.

در این موارد با استفاده از مواد روان کننده به دلیل کم شدن مقدار آب اختلاط ،

چسبندگی مخلوط زیاد شده و ریسک وقوع جداشدگی (Segregation) کاهش می یابد.

۳٫ کاهش عیار سیمان در بتن :

رسیدن به یک کارایی مشخص با کاهش مقدار سیمان مصرفی و

نتیجتا کاهش حرارت هیدراسیون در بتن ریزی حجیم در W / C و روانی ثابت بتن ، با توجه به خاصیت کاهش آب این مواد، می توان عیار سیمان را کاهش داد.

۴. افزایش مقاومت و دستیابی به مجموعه ای از اهداف

با توجه به دلایل مصرف افزودنی های روان کننده، می توان مجموعه ای از اهداف فوق را نشانه گرفت.

مجموعه ای از اهدا فنی و اقتصادی در بحث مصرف اینگونه افزودنی ها مد نظر باشد

و دستیابی به مقاومت بالاتر از مهم ترین این اهداف می باشد .

موارد کاربرد افزودنی های کاهنده آب (روان کننده):

امروزه کاربردهای متعددی برای این مواد با قدرت های متفاوت وجود دارد

که ذیلا به برخی از آن ها اشاره می شود – بتن ریزی مقاطع نازک با تراکم میلگرد زیاد –

بتن ریزی با لوله ترمی Tremie و بتن ریزی زیر آب

– ایجاد بناهای با کیفیت بالاتر

– دستیابی به سطح صاف و صیقلی با ساخت و ریخن بتن روان تر.

– ساخت بتن های خود تراکم (SCC)

– ساخت بتن پر مقاومت (HSC)

– تن ریزی با پمپ و لوله با ایجاد بتن روان تر و کاراتر

– ساخت بتن با کارایی بالا

– ساخت بتن آب بند

– ساخت بتن های با دوام در برابر یخبندان

– ساخت بتن های با دوام در برابر سولفات ها و سایر مواد شیمیایی

– ساخت بتن های مناسب شرایط خورنده برای کاهش نفوذ یون کلر در بتن و حفظ میلگردها

– ساخت بتن حجیم و بدنه سدها

– ساخت قطعات پیش ساخته

– ساخت ملات های روان برای تزریق در توده سنگدانه درشت و تولید بتن با سنگدانه پیش آکنده

– نزریق های تحکیمی و یا تماسی دوغاب و ملات به داخل درزها و حفرات سنگ و خاک و پشت قطعات بتنی تونل ها

امیدواریم توضیحات فوق اطلاعات شما را تکمیل تر کرده باشد.

برای دریافت قیمت خرید مواد افزودنی بتن با کارشناسان ما تماس بگیرید.

در ذیل چند نوع از افزودنی ها را به شما معرفی میکنیم.